Eik
oktober 27, 2009
stukje van Sandra Heerma van Voss in het tijdschrift: Yoga
‘Huilen doe je niet op je werk, dat doe je thuis maar’. Dat was het credo van mijn eerste cheffin. Ik nam haar woorden ter harte, want ik vond haar stoer en sterk. Ik wilde iemand iemand worden die handelt, dingen oplost, leiding geeft. En zo iemand huilt niet, of laat dat ik elk geval niet zien.
Mijn transformatie slaagde; de cheffin was tevreden. Ik huilde huilde niet. Niet op het werk, en na verloop van tijd ook niet meer thuis. Mensen werden ziek, mijn hart werd gebroken, maar ik huilde niet.
Langzaam ontkleurde mijn wereld. Ik werkte veel en efficient, maar ik zag, hoorde, rook, proefde en voelde steeds minder.
Tegenover het huis van mijn ouders staat een grote eik, waar ik als kind na school graag in klom. In een hoog hutje van bladeren verwerkte ik de belevenissen van de dag. Op een dag kom ik daar onverwacht voor een dichte deur te staan, en ik loop naar de boom. Hij is al die jaren hetzelfde gebleven. Takken als sterke armen . Blaadjes die met licht geruis de lente vieren.
Ik kijk omhoog naar de schoonheid en kwetsbaarheid van het weelderige groen en ik breek. Deze boom is er altijd voor mij geweest, waarom heb ik hem zolang niet zien staan? Ik vlij me neer bij zijn wortels en laat mijn tranen komen. Ze wassen me schoon. De wereld krijgt weer kleur.
Van binnen doodgaan.
oktober 22, 2009
http://www.youtube.com/watch?v=0-TLrFq9gXg&feature=channel
Geconditioneerd sinds de geboorte
Leven we onze kinderjaren
Met de illusie van goed en kwaad
met:
Ik heb het fout gedaan
Ik ben niet goed genoeg
Ik moet anders zijn
Zo wringen we ons in alle bochten
En op een moment weten we niet beter dan dat dat “leven” is.
We denken dat we zijn wie we in de spiegel zien, op ons werk zijn, de rollen die we hebben, we denken dat onze gedachten over wie we zijn, waarheid zijn. En zo stompen we steeds verder af, verloren in de gevangenis van ons denken; gevangen in de werkelijkheid die we door onze geconditioneerde ogen zien. En zo sterft onze ziel. Of beter: zo wordt onze ziel, onze essentie, het “spelende kind”, steeds verder begraven. Zo gaan we van binnen steeds verder dood. We worden depressief, voelen ons afgesloten, voelen ons alleen, verdrietig, hulpeloos en machteloos. De spontaniteit en het enthousiasme zijn weg.
We weten niet meer wie we zijn; we zijn het contact met ons verloren.
Soms begint, zonder enige aanleiding, een gevoel te ontstaan van: “Er moet toch meer zijn”; “Is dit alles?”. Dat is het moment dat Genade je aanraakt. Sommige mensen voelen de aanraking niet of nauwelijks. Voor sommigen voelt deze vederlichte aanraking als een hevige donderslag. Het kleine gaatje of het gat dat Genade slaat in de bepantsering van je conditionering, brengt licht naar binnen. Het licht van Genade dat naar binnen komt, is hetzelfde licht waar jij van gemaakt bent. Hoe het vervolg gaat, is voor iedereen anders. Je kunt een spirituele zoektocht beginnen, boeken gaan lezen, workshops bijwonen, een guru ontmoeten, van werk veranderen. Wat je ook doet, is wat je moet doen. Elke stap die je zet, is Genade die door jou heen werkt.
Met elke schil die valt, met elk nieuw gat dat zichtbaar wordt, wordt de bepantsering zwakker. Hoe lang dat duurt, kan niemand zeggen. Op een gegeven moment valt het laatste stukje en zie je hoe je leven was, waar de stress vandaan kwam, hoeveel pijn je gedachten over het verleden deden, hoeveel angst je had voor de toekomst. Die realisatie maakt, om het zo te zeggen, dat het Licht in jou te voorschijn kan komen.
Dan merk je dat je van binnen niet doodgegaan bent. Het Leven, wat jij bent, was er en is er. Het was verduisterd en kan nu schijnen. Wat een zegen, wat een vreugde, wat een stilte. We kunnen weer zijn als het kind dat we waren: spontaan, ondeugend, vol vertrouwen, spelend.
Spelend kind, alle pijn, het is genoeg geweest.
Je hebt het goed gedaan
Je bent zo goed genoeg
Je bent zo perfect
Je bent zo mooi
Je bent zo spontaan
Je bent zo lief
Je bent zo zorgzaam
Je bent zo aandachtig
Je bent zo toegewijd
Je bent het Licht, het Leven en de Waarheid
voor altijd …
Nothing
september 28, 2009
Nothing happens to me
nothing ever happened to me
nothing will ever happen to me
All that is happening
is happening, has happened and will happen
to the body-mind mechanism
with a name, a sexe, a bankaccount, and so on
That ultimate understanding
gives peace and joy and rest …
Uitsterven
september 21, 2009
Als de mensheid zou uitsterven, zou dat voor het leven op aarde niet zoveel uitmaken. Het zou wellicht zelfs uitbundiger kunnen worden, een (nieuw) evenwicht kunnen vinden.
Veel -zo niet alle- mensen zijn de mening toegedaan dat de mensheid, aan de top van de voedselketen, de kroon op de schepping is….
Als het plankton zou uitsterven, zou dat voor het leven op aarde het einde betekenen. Het leven in de oceanen zou sterven, het klimaat zou drastisch veranderen.
Veel -zo niet alle- mensen- weten vaak niet eens van het bestaan van de basis van het bestaan: de allerkleinste wezentjes.
Er is geen kroon op de schepping. Er is geen kroon en er is geen schepping.
Als soorten komen en gaan, dan ligt het voor de hand dat de mens als soort, ook weer gaat. Wat een zegen dat diep te weten, wat een rust, wat een vrede.
Niets overleeft en niets sterft uit.
Komen en gaan zijn als de golven op het strand. Je kunt het komen “geboren” noemen en het gaan “uitsterven” noemen.
De golf, de tijdelijke vorm die water aanneemt, komt en gaat. Het water blijft. Nieuwe golven komen en gaan. Zo gaat het door. En aan het eind blijkt er alleen het water te zijn, stil, onaangetast, onschuldig, tijdloos.
De mensheid, een rimpeling aan de oppervlakte van Zijn,
komt en gaat …
Nietsheid
augustus 11, 2009
http://www.youtube.com/watch?v=AgyGa_tgNu8&feature=channel
… that it is the nothingness, born out of trust, which the horses follow …
Nietsheid
altijd aanwezig
soms bedolven onder
oogverblindende ietsheid
Leegte
altijd aanwezig
soms bedolven onder
oorverdovende volheid
Geboren uit nietsheid en leegte
ga je je weg
over bergen en dalen
en vind je jou weer
waar je nooit wegging
in nietsheid en leegheid ….
Uitersten
mei 4, 2009
We vieren feest als er een mens geboren wordt
en treuren als een mens doodgaat
Dood is niet het tegengestelde van leven
dood is het tegengestelde van geboorte
Leven is eeuwig
Leven is wat geboorte ziet en dood
Leven in jou
ziet het lichaam komen
Leven in jou
ziet het lichaam gaan
Leven is dat wat alles beweegt
Leven is wat jij bent
Jij bent Leven
en soms denk je
dat je iets anders bent
dan
Leven …
Gesprek met God
april 29, 2009
‘Ik geloof in God’
‘Ja, en …?’
‘Hoezo en …?’
‘Wat betekent dat: Ik geloof in God?’
‘Dat ik sta voor wat God ons heeft verteld.’
‘En wat heeft God ons verteld?’
‘Dat we niet mogen stelen, doden, echtbreken; al die dingen’
‘En is dat in overeenstemming met wat je zelf van binnen voelt?’
‘Ja.’
‘Is er iets bij dat niet in overeenstemming is met wat jij voelt?’
‘…, nee eigenlijk niet .’ Behalve dan wat ik moeilijk te begrijpen vind.’
‘Wat bevoorbeeld?’
‘Heb uw vijanden lief.’
‘Ja, dat is moeilijk te begrijpen. Hoe zie jij het?’
‘Dat ik alles wat zij doen moet goedvinden.’
‘Geloof je dat het dat betekent?’
‘Iets anders kan ik er niet van maken.’
‘Vind je alles wat God doet goed?’
‘Ja…, of eigenlijk: nee.’
‘Wat vind je niet goed?’
‘Dat er honger is, en dood, en angst, en moord.’
‘En toch geloof je in God.’
‘Ja.’
‘Wat vind je wel goed?’
‘Dat er liefde is, en de natuur, en respect; die dingen.’
‘Zou er liefde zijn als je haat niet kende?’
‘… nee; als het één er is, is het ander er ook.’
‘Zou er “vriend” zijn als er geen “vijand” was?’
‘… nee …’
‘Zou er “goed” zijn als er geen “slecht” was?’
‘… nee …’
‘Zou “jij” er zijn als er geen “ik” was?’
‘… nee, dat kan niet.’
‘Zou “ik” er zijn als “jij” er niet was?’
‘ … nee …’
‘Wie denk je dat jij bent?’
“Ik weet het niet zo goed meer. Wie ben jij eigenlijk?’
‘Ik ben God, net als jij.’
Stillness
april 26, 2009
http://www.youtube.com/watch?v=8AuP-vvIlpo
Moved to tears
seeing the coming and going
of That
The old beloved sage
sings a sweet song
for the young one
A ripple, a sigh.
a blink of the eye
and all is over …
Vorm
april 24, 2009
De vorm, gestorven,
en in de dood
zo prachtig mooi
Het leven teruggegaan
naar waar het ooit ontstond.
De dode vorm laat ons
zo wonderlijk zien
Dat leven is wat al beweegt
en dat Wij dat dan zijn …
Pasen: Ruht wohl …
april 6, 2009
Ruht wohl, ihr heiligen Gebeine, Johannes Passion
|
|
|
|
|
| Nu we in deze stille week het verhaal vertellen van dood en van daarna is er de betekenis mogelijk die door sommigen toen en nu ook gezien wordt Als het lichaam sterft, dan sterft het denken, Dat symboliseert Pasen. Pasen gebeurt elke dag, bij heel veel mensen Zonder naam Naamloos |
|
