Reactie

Als ik niet reageer zoals jij wilt en jij bent dan geraakt, wat is er dan eigenlijk aan de hand?

Kan ik weten hoe jij wilt dat ik reageer? En als je mij dat dan verteld hebt, heb je me dan ook verteld op welke momenten en in welke situaties jij dat wilt? En heb je me dan ook verteld wat de uitzonderingen zijn? En weet je zeker dat ik alles goed gehoord heb? En weet je zeker dat dat dan past bij wat ik voel? Redelijk hopeloos: van een ander alleen een bepaalde reactie willen om niet geraakt te worden.

Als jij niet reageert zoals ik wil en ik ben dan geraakt, wat is er dan eigenlijk aan de hand?

Dan heb je iets in mij geraakt dat aan het licht wil komen: een oud verdriet, een angst, een boosheid, een pijn. En dat is het cadeau waar ik mee verder kan. In plaats van jou te zeggen dat je het anders moet doen, ga ik naar binnen. Ik kijk ernaar, ik onderzoek het, net zolang tot ik de waarheid naar boven voel komen in mij. De waarheid over de oude pijn, het verdriet, de angst, de boosheid.De waarheid, dat wat ik dacht dat er ooit gebeurde, mijn verhalen zijn over wat er gebeurde. “Er waren geen vriendjes en vriendinnetjes op mijn verjaardag”, was het feit. Mijn verhaal was: “Niemand houdt van me; ik ben altijd alleen; ik moet alles altijd alleen doen; waarom is er nou nooit iemand die voor mij zorgt; iedereen heeft vriendjes en vriendinnetjes die komen en ik niet; etc., etc.” Die verhalen doen zeer. En geen verhaal is waar, al geloofde ik nog zo dat het wel zo was. Het opruimen van die verhalen, de laatste verhalen, kon omdat jij mij raakte.

Zo gebruik ik jou voor mij. Ik gebruik jou voor de bevrijding; de bevrijding van alle duisternis. De duisternis kan niet leven als het aan het licht wordt blootgesteld. Duisternis betekent pijn in mij en ik gebruik alles en iedereen voor het Licht. Het Licht van liefde, waarheid, mededogen, helderheid, directheid. Steeds weer en weer en weer.

En zo vraag ik aan jou: reageer zoals je reageert. Houd alsjeblieft geen rekening met mij; houd rekening met Jou. En als ik iets nodig heb, dan zal ik het zeggen. Maar reageer, in Vredesnaam, zoals je reageert.

Zodat ik voor mij kan zorgen: zorgzaam, met respect, liefdevol, stil, aandachtig, eindeloos …

Uitsterven

Als de mensheid zou uitsterven, zou dat voor het leven op aarde niet zoveel uitmaken. Het zou wellicht zelfs uitbundiger kunnen worden, een (nieuw) evenwicht kunnen vinden.

Veel -zo niet alle- mensen zijn de mening toegedaan dat de mensheid, aan de top van de voedselketen, de kroon op de schepping is….

Als het plankton zou uitsterven, zou dat voor het leven op aarde het einde betekenen. Het leven in de oceanen zou sterven, het klimaat zou drastisch veranderen.

Veel -zo niet alle- mensen- weten vaak niet eens van het bestaan van de basis van het bestaan: de allerkleinste wezentjes.

Er is geen kroon op de schepping. Er is geen kroon en er is geen schepping.

Als soorten komen en gaan, dan ligt het voor de hand dat de mens als soort, ook weer gaat. Wat een zegen dat diep te weten, wat een rust, wat een vrede.

Niets overleeft en niets sterft uit.

Komen en gaan zijn als de golven op het strand. Je kunt het komen “geboren” noemen en het gaan “uitsterven” noemen.

De golf, de tijdelijke vorm die water aanneemt, komt en gaat. Het water blijft. Nieuwe golven komen en gaan. Zo gaat het door. En aan het eind blijkt er alleen het water te zijn, stil, onaangetast, onschuldig, tijdloos.

De mensheid, een rimpeling aan de oppervlakte van Zijn,
komt en gaat …

Nietsheid

http://www.youtube.com/watch?v=AgyGa_tgNu8&feature=channel

… that it is the nothingness, born out of trust, which the horses follow …

Nietsheid
altijd aanwezig
soms bedolven onder
oogverblindende ietsheid

Leegte
altijd aanwezig
soms bedolven onder
oorverdovende volheid

Geboren uit nietsheid en leegte
ga je je weg
over bergen en dalen
en vind je jou weer
waar je nooit wegging
in nietsheid en leegheid ….

Stillness

http://www.youtube.com/watch?v=8AuP-vvIlpo

Moved to tears
seeing the coming and going
of That

The old beloved sage
sings a sweet song
for the young one

A ripple, a sigh.
a blink of the eye
and all is over …

Leugen

Hoe voelt het in jou als je liegt;
als je de leugen leeft?

Voelt dat alsof je jou verraadt;
alsof je afgescheiden bent?

Voelt dat alsof je niemand meer vertrouwt;
alsof er niemand van je houdt?

Voelt dat alsof je er niet had moeten zijn;
alsof je dood wilt zijn?

Lief lief mensenkind,
iets in jou ziet de leugen
iets in jou voelt de pijn

Het licht van het Bewustzijn
dat ook brandt in jou
ziet al wat komt en gaat

Er komt een dag dat jij beseft
dat wat er ziet en hoort
dat Jij dat bent in al zijn volheid

Tot dan blijf ik je steeds nabij
en zie de leugens voor wat ze zijn:
rimpels die verdwijnen gaan

Tot dan houd ik je vast
en wieg je zere lichaam
totdat het licht doorbreekt
en Jij weer wakker wordt …

Vijver-verhaaltje

Elke morgen ging hij naar de vijver. In dit jaargetijde rimpelde de wind iedere dag golfjes in het oppervlak en modderde de bodem naar boven. Hij ging daar zitten, aan de oever. En zoals elke dag, kwamen de gedachten. Nooit was het stil in zijn hoofd; nooit was er een einde aan het gekwetter.

Op die dag, ging hij weer naar de vijver. Hij kwam later dan anders. Moegewerkt, moegedacht, moedeloos, ging hij zitten. De golfjes rimpelden en de bodem modderde. Zijn ogen vielen langzaam dicht en zijn lichaam strekte zich uit op de bladeren.

Na uren kwam er beweging in het lichaam. De maan scheen helder en de vijver was als een spiegel zo glad. Hij ging langzaam rechtop zitten en keek naar boven. Sterren prikten door de hemel en af en toe viel er één uit. Ademloos, gedachtenloos, keek hij naar de duisternis. Hij voelde zich één met de duisternis. Hij keek naar de vijver waarin het uitspansel zich spiegelde. Nu de golfjes er niet waren, was de spiegel van de vijver volmaakt. En hij zag in het schijnsel van de maan de bodem.

Die nacht veranderde er wat bij hem.
Helderheid kwam, stilte kwam, de wind ging liggen. Hij realiseerde zich dat in deze nacht de vijver hem liet zien dat in een stille geest de diepte zichtbaar is die hij is …

Verandering

Uitbundigheid maakt plaats voor overvloed
en overvloed maakt plaats voor dankbaarheid
In dankbaarheid ontvangen
dat wat er voor je is

geeft bloemen in de lente
geeft vruchten in de herfst
geeft vijanden en vrienden
geeft voorspoed en rampen
geeft geboorte en dood

Zo mooi hoe Leven geeft
precies dat wat je vindt
Zo mooi hoe jij kunt zien
hoe Leven door je stroomt

Zo mooi hoe Leven je laat zien
dat Leven is wat is …

Twee vragen

Kan dans gescheiden zijn van de danser?

Kan leven gescheiden zijn van wat leeft?

Opening

Het dichte dek bedekt me nu
En niets lijkt nu nog licht te zijn

De bliksem en het onweer
komen donderend dichterbij

Dan valt de eerste regen
uit wolk en mij en mij en wolk

Knipperend en met verdwaasde ogen,
Wimpers subtiel aaneengekleefd,

Zie ik de hemel opengaan
en plotseling
voel ik de zon
zie ik het licht

en ben ik
Thuis …

Komen en gaan

Jij kwam en ging
en soms dacht ik
dat jij wel komen zou
en nooit meer weg zou gaan.

En toen begreep ik het, ineens,
dat komen en ook gaan,
hetzelfde zijn, natuurlijk,
en dat er niemand komt of gaat.

Dat ik de ruimte ben waarin
het komen en het gaan gebeurt;
Dat ik niet ben wat komt en gaat
dat ik dat ben wat is en blijft …