Het Nieuws

De ganzen vliegen van oost naar west en van noord naar zuid.

De bomen, bijna kaal, laten hun laatste schitterendste kleuren zien.

Merels kibbelen om het territorium in de tuin.

Roodborstjes en winterkoninkjes schetteren naar elkaar.

In mij
de stilte van de herfst
de onrust van de volle maan
tranen van zoveel overvloed

Om mij
de wind die zacht mijn wangen streelt
de regen die mijn tranen wast

In mij en om mij
geen verschil
hetzelfde …

Voorwaardelijk

“Als jij dit doet, dan krijg je dat van mij”.

Zo conditioneren we onze kinderen en zijn we zelf diep en totaal geconditioneerd. We gedragen ons zo dat de ander ons aardig vindt. We doen we er alles aan om liefde en aandacht van onze partner, kinderen, ouders te krijgen. Zo leren we steeds beter “dit te doen om dat te krijgen”.

Als de ander zich gedraagt zoals wij het prettig vinden, belonen we door “liefde” en aandacht. Doet de ander het niet, dan onthouden we de ander onze aandacht en “liefde”.

Dit manipuleren van onszelf en de ander kan heel subtiele vormen aannemen. Zonder dat we het in de gaten hebben, raken we steeds verder af van onszelf om DAT te krijgen van een ander wat we in essentie ZIJN.

Radeloos zoekend naar wat we nooit zullen vinden, worden we depressief en sluiten we ons af van alle gevoelens. Hoe kun je vinden wat je bent?

Wat je bent kun je niet vinden. Het komt naar boven als het tijd is. En dan stroomt het uit in alles en iedereen en naar alles en iedereen: spontaan, vol mededogen, altijd, oneindig.

Wat je in essentie bent, raakt alles aan. Dat gaat vanzelf, als de ketenen verbroken zijn: de ketenen van je onbewuste conditionering. Je ziet dat het je conditionering is. Dat zien maakt het mogelijk dat de ketenen breken en dat, onvoorwaardelijk, moeiteloos uit jou stroomt waar je van gemaakt bent: liefde, waarheid, trouw, licht …

Er is geen voorwaarde aan wie jij ten diepste bent. Ten diepste ben je onvoorwaardelijk …

Van binnen doodgaan.

http://www.youtube.com/watch?v=0-TLrFq9gXg&feature=channel

Geconditioneerd sinds de geboorte
Leven we onze kinderjaren
Met de illusie van goed en kwaad
met:
Ik heb het fout gedaan
Ik ben niet goed genoeg
Ik moet anders zijn

Zo wringen we ons in alle bochten
En op een moment weten we niet beter dan dat dat “leven” is.

We denken dat we zijn wie we in de spiegel zien, op ons werk zijn, de rollen die we hebben, we denken dat onze gedachten over wie we zijn, waarheid zijn. En zo stompen we steeds verder af, verloren in de gevangenis van ons denken; gevangen in de werkelijkheid die we door onze geconditioneerde ogen zien. En zo sterft onze ziel. Of beter: zo wordt onze ziel, onze essentie, het “spelende kind”, steeds verder begraven. Zo gaan we van binnen steeds verder dood. We worden depressief, voelen ons afgesloten, voelen ons alleen, verdrietig, hulpeloos en machteloos. De spontaniteit en het enthousiasme zijn weg.

We weten niet meer wie we zijn; we zijn het contact met ons verloren.

Soms begint, zonder enige aanleiding, een gevoel te ontstaan van: “Er moet toch meer zijn”; “Is dit alles?”. Dat is het moment dat Genade je aanraakt. Sommige mensen voelen de aanraking niet of nauwelijks. Voor sommigen voelt deze vederlichte aanraking als een hevige donderslag. Het kleine gaatje of het gat dat Genade slaat in de bepantsering van je conditionering, brengt licht naar binnen. Het licht van Genade dat naar binnen komt, is hetzelfde licht waar jij van gemaakt bent. Hoe het vervolg gaat, is voor iedereen anders. Je kunt een spirituele zoektocht beginnen, boeken gaan lezen, workshops bijwonen, een guru ontmoeten, van werk veranderen. Wat je ook doet, is wat je moet doen. Elke stap die je zet, is Genade die door jou heen werkt.

Met elke schil die valt, met elk nieuw gat dat zichtbaar wordt, wordt de bepantsering zwakker. Hoe lang dat duurt, kan niemand zeggen. Op een gegeven moment valt het laatste stukje en zie je hoe je leven was, waar de stress vandaan kwam, hoeveel pijn je gedachten over het verleden deden, hoeveel angst je had voor de toekomst. Die realisatie maakt, om het zo te zeggen, dat het Licht in jou te voorschijn kan komen.

Dan merk je dat je van binnen niet doodgegaan bent. Het Leven, wat jij bent, was er en is er. Het was verduisterd en kan nu schijnen. Wat een zegen, wat een vreugde, wat een stilte. We kunnen weer zijn als het kind dat we waren: spontaan, ondeugend, vol vertrouwen, spelend.

Spelend kind, alle pijn, het is genoeg geweest.

Je hebt het goed gedaan
Je bent zo goed genoeg
Je bent zo perfect
Je bent zo mooi
Je bent zo spontaan
Je bent zo lief
Je bent zo zorgzaam
Je bent zo aandachtig
Je bent zo toegewijd

Je bent het Licht, het Leven en de Waarheid
voor altijd …

Omdraaien

Je draait je om en loopt weg van mij, de ander.
Wie blijft er dan over?
Een andere ander, een andere mij, steeds weer  en weer en weer.
Als je je van alle anderen hebt afgekeerd,
je je steeds weer omgedraaid hebt als zij je aankeken,
je steeds weer de stem in jouw hoofd over de ander gelooft
Als je je van de wereld hebt afgekeerd
Je de wereld de rug hebt toegekeerd
Wie blijft er dan over?
Jij

Dan raakt Genade je  aan
En jij vlucht naar de andere kant
En daar is Zij
steeds weer en weer en weer

Dan, moe-gedraaid en moe-gevlucht,
Keer jij je naar Jou
En val je in de diepte
Waaraan geen einde is

“Val maar lief klein mensenkind
Val in de diepste diepten
Val eindelijk in waar je zo voor vluchtte
Val eindelijk
in
Jou…”

Luisteren

Als jij wat aan me vraagt
en ik zoek stil de woorden
die komen als ik antwoord,
Wil jij dan werkelijk weten
wat de woorden zijn in mij?

Of is de vraag bedoeld
om zelf te gaan vertellen
wat al jouw woorden zijn,
zodat ik weer stil ga luisteren
wat de woorden zijn in jou

Jij helpt me echt het meeste
als jij de stilte bent, het niet-wetende, de ruimte,
het niet-sprekende, het aandachtige, het ontvangende

En als ik dan weer stil ben
ben ik voor jou de stilte
de ruimte
de aandacht
totdat …

Voorbij en terug

Voorbij verkrachting van de grenzen
Voorbij de valse hoop

Voorbij een ander’s leven leiden
Voorbij de valse macht

Terug de zachte aarde
het gras, de bloem, de boom

Terug de held’re hemel
de ster, de maan, de zon

Terug het pad in stilte,
in vreugde, waarheid, vrede

Terug weer de verbondenheid
Terug het pad in Mij …

Angst

Angst belemmert de verbinding met onszelf en anderen.
Angst is een projectie uit het verleden naar een imaginaire toekomst:
angst voor wat er zou kunnen gebeuren.
Angst laat het lichaam samen trekken.
Angst sluit je af van Jou.

Angst is ook de mogelijkheid
om je naar binnen te keren
om de oude pijn onder ogen te zien
om angst en oude pijn liefdevol te omarmen
om angst en pijn in je tranen te zien verdwijnen

Wat een geschenk, die angst, voor Jou …

Reactie

Als ik niet reageer zoals jij wilt en jij bent dan geraakt, wat is er dan eigenlijk aan de hand?

Kan ik weten hoe jij wilt dat ik reageer? En als je mij dat dan verteld hebt, heb je me dan ook verteld op welke momenten en in welke situaties jij dat wilt? En heb je me dan ook verteld wat de uitzonderingen zijn? En weet je zeker dat ik alles goed gehoord heb? En weet je zeker dat dat dan past bij wat ik voel? Redelijk hopeloos: van een ander alleen een bepaalde reactie willen om niet geraakt te worden.

Als jij niet reageert zoals ik wil en ik ben dan geraakt, wat is er dan eigenlijk aan de hand?

Dan heb je iets in mij geraakt dat aan het licht wil komen: een oud verdriet, een angst, een boosheid, een pijn. En dat is het cadeau waar ik mee verder kan. In plaats van jou te zeggen dat je het anders moet doen, ga ik naar binnen. Ik kijk ernaar, ik onderzoek het, net zolang tot ik de waarheid naar boven voel komen in mij. De waarheid over de oude pijn, het verdriet, de angst, de boosheid.De waarheid, dat wat ik dacht dat er ooit gebeurde, mijn verhalen zijn over wat er gebeurde. “Er waren geen vriendjes en vriendinnetjes op mijn verjaardag”, was het feit. Mijn verhaal was: “Niemand houdt van me; ik ben altijd alleen; ik moet alles altijd alleen doen; waarom is er nou nooit iemand die voor mij zorgt; iedereen heeft vriendjes en vriendinnetjes die komen en ik niet; etc., etc.” Die verhalen doen zeer. En geen verhaal is waar, al geloofde ik nog zo dat het wel zo was. Het opruimen van die verhalen, de laatste verhalen, kon omdat jij mij raakte.

Zo gebruik ik jou voor mij. Ik gebruik jou voor de bevrijding; de bevrijding van alle duisternis. De duisternis kan niet leven als het aan het licht wordt blootgesteld. Duisternis betekent pijn in mij en ik gebruik alles en iedereen voor het Licht. Het Licht van liefde, waarheid, mededogen, helderheid, directheid. Steeds weer en weer en weer.

En zo vraag ik aan jou: reageer zoals je reageert. Houd alsjeblieft geen rekening met mij; houd rekening met Jou. En als ik iets nodig heb, dan zal ik het zeggen. Maar reageer, in Vredesnaam, zoals je reageert.

Zodat ik voor mij kan zorgen: zorgzaam, met respect, liefdevol, stil, aandachtig, eindeloos …

Heerlijk

Zo heerlijk dat de wind er is.
en alle spinnenwebben wegwaait.
Zo heerlijk dat de aarde er is.
en alles ontvangt wat gegeven wordt.
Zo heerlijk dat de regen er is.
en alle tranen opneemt.
Zo heerlijk dat de boom er is.
en de verhalen hoort, en vraagt en vraagt en vraagt
Zo heerlijk dat het gras er is
Dat steunt en steunt en steunt
Zo heerlijk dat het dier er is
Dat aandacht geeft, steeds weer en weer en weer
Zo heerlijk dat I Am er is
Dat liefheeft, liefheeft, liefheeft
Zo heerlijk dat de lucht er is
en mij de adem geeft
Zo heerlijk dat de ster er is
en mij steeds weer laat zien
dat die oneindigheid
is wat
ik ben ….

Nothing

Nothing happens to me
nothing ever happened to me
nothing will ever happen to me

All that is happening
is happening, has happened and will happen
to the body-mind mechanism
with a name, a sexe, a bankaccount, and so on

That ultimate understanding
gives peace and joy and rest …