Voorjaar

Druppels druipen de winter weg
en vogels fladderen vrolijk

De lucht vervuld van nieuwe geuren
die uit de grond opstijgen

En ik, ik drink weer alles in
jaar na jaar na jaar

Totdat dat ophoudt
en ik weer
het nieuwe voorjaar ben …

Woorden

Elk woord dat we gebruiken is aangeleerd
Elke betekenis van een woord dat we gebruiken, is aangeleerd

Elk woord is de verbalisering van een impuls, een sensatie, die we voelen in ons lichaam
Elke verbalisering is een poging onder woorden te brengen wat niet in woorden is onder te brengen

Elk gevoel dat onder woorden gebracht wordt
Elke gedachte die onder woorden gebracht wordt
Elke herinnering, associatie, perceptie die onder woorden gebracht wordt
is een poging om ergens naar te wijzen

Wat is liefde
Wat is tederheid
Wat is mededogen

Misschien kunnen we niet zeggen wat iets is
Misschien kunnen we alleen zijn wat wij zijn …

Aardbeving

De aarde schudt en schuift
en stuwt het kalme water
tot grote, grote hoogten

Leven dat door alle wezens heen
de stroom vond naar expressie
verplaatst zich nu naar diepe stilte

En in die diepe stilte rimpelt het opnieuw
en dan vindt ‘t stille wond’re Leven
weer nieuwe wezens hier en daar

Zo stroomt ‘t Leven daar en hier
naar de oneindige voleinding
die eindeloos Leven nu eenmaal is …

Haiku Hazelaar

 

De hazelaar bloeit
stuifmeel vindt natte neuzen
en verdrinkt in jou …

Vroeger en nu

Vroeger
geloofde ik
dat na Kerstmis
de wereld anders zou zijn:
vol vrede, licht en liefde

Vroeger
geloofde ik
dat op Nieuwjaar
de wereld anders zou zijn:
vol vrede, vol licht en liefde

Nu
weet ik
dat voor en na Kerstmis,
voor en na Nieuwjaar,
de wereld in mij eeuwig dezelfde is:
vol vrede, vol licht en liefde …

Wie anders?

Wie anders dan Leven
bracht Me
naar waar Ik
nu ben

Wie anders dan Dood
brengt Me
naar waar Ik
vandaan kom?

Wie anders dan Leven
Wie anders dan Dood
Wie anders dan God
Wie anders dan Ik

Wie anders dan Ik,
die God is
Leven is
Dood is …
???

Storm

De storm, de hartslag van het bos
zwiept toppen van de bomen
en velt de oude woudreus
die zacht ter aarde stort

Zo zwiept de storm mijn haren
en webben uit mijn hoofd
tot ik ter aarde stort
en oplos in de grond

Waar ben ik ooit geweest?
Waar was de vorm, de naam?
Nu ben ik weer de leegte
die wegblaast met de wind …

Tijd

Tijd is de vergelijking door het verstand van het ene moment met het andere. Zonder herinnering aan een verleden, zonder gedachte aan een toekomst, is er geen tijd.

Als de wieken van de molen draaien, kun je dat alleen als beweging waarnemen, als er steeds de herinnering is aan een “vorig moment” waarin de wieken anders stonden. Dat gaat zo vlug, dat er de illusie van beweging is.

Zo gaat het ook met verval. Verval, het concept verval, is ingegeven door de herinnering aan een vorig moment, aan een moment waarin het object er anders uitzag. De vergelijking van die staat met de staat van het object op het huidige moment, geeft ons de illusie van verval.

Objecten komen en gaan. En dat noemen we tijd. En wie is het die het komen en gaan gadeslaat? Wie ziet dat er komen en gaan is?

Als jij de gedachte koestert en gelooft, dat jij je lichaam bent, wie neemt dan waar dat het ouder wordt?

Tijd is het concept wat we aan de vergelijking van de ene staat met de andere staat gegeven hebben. Zonder die vergelijking, is er geen tijd. Dan IS er alleen maar.

De tijd
kruipt stil voorbij
en tikt in alle staten
tot JIJ ontwaakt
en ineens ziet
dat ieder lag te slapen
in armen van de onschuld
in schoten van de droom

En nu JIJ wakker bent
weet je niet goed
hoe je met wakker leven zult

Laat leven door je stromen
en tijd zijn werk maar doen
woon in de diepe stille vreugde
die hetzelfde is als JIJ
tijdloos …

Brug

Een techniek of een methode die je beoefent kan soms een brug zijn voor je, tussen wat je denkt te zijn en wie je in essentie bent. Wie je in essentie bent, kan geen enkele methode of techniek je leren. Geen enkele techniek of methode leidt naar jou. Zodra je gaat oefenen jezelf te zijn, identificeer je je met die oefening, met dat pad, met die methode. Identificatie, die onvermijdelijk lijkt te zijn, leidt altijd weg van jezelf.

Alleen een padloos pad leidt naar een doelloos doel. Geen identificatie met een pad en geen identificatie met een doel, maakt dat er alle paden zijn en alle doelen zijn. Je kunt niet jezelf bereiken langs welke weg dan ooit.

Hoe kun je Rome bereiken als je al in Rome bent? Op een gegeven moment gaan je ogen open en realiseer je je dat je altijd al was waar je dacht niet te zijn. Dat elk pad dat je op ging, een pad was in jezelf. Dat je in jezelf ronddwaalde met een blinddoek voor. En nu, ineens, is de blinddoek afgevallen. En zie je het ineens.

En dan,
in opperste extase,
in opperste helderheid,
stromen tranen uit je,
ben je sprakeloos,
kun je niet zeggen wat het is,
Dat, TAO,
…………….

De mot en de vlam

Buiten is de avond gevallen. Het is windstil. De kaars is aangestoken en de nachtgeluiden dringen uit de verte door. Een voor een verschijnen de sterren. De adem gaat in en uit. De handen liggen in je schoot en je kijkt.

Nachtvlinders komen op het kaarslicht af. Steeds dichter en dichter komen ze, onweerstaanbaar aangetrokken tot het licht…

En dan…, vliegt de mot in de vlam. Het knispert even en dan brandt de vlam rustig verder, onaangedaan door wat zich daarnet heeft afgespeeld.

Wanneer werd de mot de vlam?
Wanneer werd de vlam de mot?

De mot in de vlam is de vlam ….

Wij draaien om het licht dat ons verteren zal.
Het licht verteert alleen de vorm.
Wat nooit geboren en nooit gestorven is
het Licht dat jij bent,
Verenigt zich weer met het licht
dat je was
bent
en weer bent ….