Licht sprookje

Nu weet ik waarom de bladeren vallen in de herfst.

Het licht wordt schaarser en de bomen besluiten hun bladeren te laten vallen, zodat wij meer licht kunnen zien. En als het licht weer meer wordt in het voorjaar besluiten de bomen hun bladeren te laten groeien, zodat het licht voor ons zacht gefilterd wordt door tere groene blaadjes. Wat zit het toch prachtig in elkaar!

Het zou een rare boel worden als de bomen bladeren zouden krijgen in de herfst en dat hun bladeren vallen in het voorjaar.

Met bloemen is het anders. Bloemen bloeien het hele jaar door. Als je nu goed kijkt, bloeit er nog van alles: madeliefjes, paardebloemen, koolzaad, winterjasmijn. En ook de sneeuwklokjes zijn druk in de weer om ervoor te zorgen dat ze binnenkort weer gaan bloeien. Bloemen bloeien altijd.

Het licht dat schaarser wordt en de bomen die hun bladeren laten vallen, zorgen er zo voor dat bloemen bloeien gaan. En wij, wij kunnen het zien: verwonderd, vol tederheid en mededogen. Schaars licht, mee-werkende bomen en bloeiende bloemen zijn er allemaal voor ons. En we kunnen het zien.

Zacht vallen gouden bla’ren
op natte groene grond
Nu kan de winter komen
in al zijn helderheid

Natuur rust even uit
en rommelt zachtjes door
Niet echt in slaap, misschien
voor wie het nog kan zien

Verwonderd kijk je rond
en zie je zelf de schepping
van wat altijd te wachten ligt
in jouw oneindige scheppingsdrang …

Het Nieuws

De ganzen vliegen van oost naar west en van noord naar zuid.

De bomen, bijna kaal, laten hun laatste schitterendste kleuren zien.

Merels kibbelen om het territorium in de tuin.

Roodborstjes en winterkoninkjes schetteren naar elkaar.

In mij
de stilte van de herfst
de onrust van de volle maan
tranen van zoveel overvloed

Om mij
de wind die zacht mijn wangen streelt
de regen die mijn tranen wast

In mij en om mij
geen verschil
hetzelfde …

Eik

stukje van Sandra Heerma van Voss in het tijdschrift: Yoga

‘Huilen doe je niet op je werk, dat doe je thuis maar’. Dat was het credo van mijn eerste cheffin. Ik nam haar woorden ter harte, want ik vond haar stoer en sterk. Ik wilde iemand iemand worden die handelt, dingen oplost, leiding geeft. En zo iemand huilt niet, of laat dat ik elk geval niet zien.

Mijn transformatie slaagde; de cheffin was tevreden. Ik huilde huilde niet. Niet op het werk, en na verloop van tijd ook niet meer thuis. Mensen werden ziek, mijn hart werd gebroken, maar ik huilde niet.

Langzaam ontkleurde mijn wereld. Ik werkte veel en efficient, maar ik zag, hoorde, rook, proefde en voelde steeds minder.

Tegenover het huis van mijn ouders staat een grote eik, waar ik als kind na school graag in klom. In een hoog hutje van bladeren verwerkte ik de belevenissen van de dag. Op een dag kom ik daar onverwacht voor een dichte deur te staan, en ik loop naar de boom. Hij is al die jaren hetzelfde gebleven. Takken als sterke armen . Blaadjes die met licht geruis de lente vieren.

Ik kijk omhoog naar de schoonheid en kwetsbaarheid van het weelderige groen en ik breek. Deze boom is er altijd voor mij geweest, waarom heb ik hem zolang niet zien staan? Ik vlij me neer bij zijn wortels en laat mijn tranen komen. Ze wassen me schoon. De wereld krijgt weer kleur.

Voorbij en terug

Voorbij verkrachting van de grenzen
Voorbij de valse hoop

Voorbij een ander’s leven leiden
Voorbij de valse macht

Terug de zachte aarde
het gras, de bloem, de boom

Terug de held’re hemel
de ster, de maan, de zon

Terug het pad in stilte,
in vreugde, waarheid, vrede

Terug weer de verbondenheid
Terug het pad in Mij …

Heerlijk

Zo heerlijk dat de wind er is.
en alle spinnenwebben wegwaait.
Zo heerlijk dat de aarde er is.
en alles ontvangt wat gegeven wordt.
Zo heerlijk dat de regen er is.
en alle tranen opneemt.
Zo heerlijk dat de boom er is.
en de verhalen hoort, en vraagt en vraagt en vraagt
Zo heerlijk dat het gras er is
Dat steunt en steunt en steunt
Zo heerlijk dat het dier er is
Dat aandacht geeft, steeds weer en weer en weer
Zo heerlijk dat I Am er is
Dat liefheeft, liefheeft, liefheeft
Zo heerlijk dat de lucht er is
en mij de adem geeft
Zo heerlijk dat de ster er is
en mij steeds weer laat zien
dat die oneindigheid
is wat
ik ben ….

Aankomen

Gaan
is
aankomen

Niet gaan
is
niet aankomen

Nergens gaan
is
nergens aankomen

Overal gaan
is
overal aankomen

Wat een vrede …

Nietsheid

http://www.youtube.com/watch?v=AgyGa_tgNu8&feature=channel

… that it is the nothingness, born out of trust, which the horses follow …

Nietsheid
altijd aanwezig
soms bedolven onder
oogverblindende ietsheid

Leegte
altijd aanwezig
soms bedolven onder
oorverdovende volheid

Geboren uit nietsheid en leegte
ga je je weg
over bergen en dalen
en vind je jou weer
waar je nooit wegging
in nietsheid en leegheid ….

Zegen voor het Kleine Huis

Lief Klein Huis,

Geef rust aan hen die rust nodig hebben
geef vrede aan hen die vrede nodig hebben
geef dankbaarheid aan hen die dankbaarheid nodig hebben
geef vreugde aan hen die vreugde nodig hebben
geef stilte aan hen die stilte nodig hebben
geef inzicht aan hen die inzicht nodig hebben
geef jou aan hen die zichzelf nodig hebben

Geef, geef, geef …

Liefdevol

Natuur bedekt steeds weer
met liefde alle wonden
die in de aard’ geslagen zijn

Zonder gemor in stilte
begint weer gras te groeien
op gif, cement en asfalt

Hoe groot de wond ook is
Natuur neemt in haar armen
De aarde en ook jou

Zo wiegt ze liefdevol
en met oneindig mededogen
neemt zij het op
in haar oneindige oneindigheid …

Ochtendwandeling

De slaap is zacht gegaan,
de douche, het kopje thee,

En dan de eerste stap
in wind en zonneschijn

Ik adem alle stappen in
en adem de gedachten uit

Het ritme van de stappen
wiegt lijf en geest tot rust

De stilte neemt mij in bezit
en duikt de diepte in

Verwonderd sla ik gade
dat ik gelopen word …