Voorwaardelijk

“Als jij dit doet, dan krijg je dat van mij”.

Zo conditioneren we onze kinderen en zijn we zelf diep en totaal geconditioneerd. We gedragen ons zo dat de ander ons aardig vindt. We doen we er alles aan om liefde en aandacht van onze partner, kinderen, ouders te krijgen. Zo leren we steeds beter “dit te doen om dat te krijgen”.

Als de ander zich gedraagt zoals wij het prettig vinden, belonen we door “liefde” en aandacht. Doet de ander het niet, dan onthouden we de ander onze aandacht en “liefde”.

Dit manipuleren van onszelf en de ander kan heel subtiele vormen aannemen. Zonder dat we het in de gaten hebben, raken we steeds verder af van onszelf om DAT te krijgen van een ander wat we in essentie ZIJN.

Radeloos zoekend naar wat we nooit zullen vinden, worden we depressief en sluiten we ons af van alle gevoelens. Hoe kun je vinden wat je bent?

Wat je bent kun je niet vinden. Het komt naar boven als het tijd is. En dan stroomt het uit in alles en iedereen en naar alles en iedereen: spontaan, vol mededogen, altijd, oneindig.

Wat je in essentie bent, raakt alles aan. Dat gaat vanzelf, als de ketenen verbroken zijn: de ketenen van je onbewuste conditionering. Je ziet dat het je conditionering is. Dat zien maakt het mogelijk dat de ketenen breken en dat, onvoorwaardelijk, moeiteloos uit jou stroomt waar je van gemaakt bent: liefde, waarheid, trouw, licht …

Er is geen voorwaarde aan wie jij ten diepste bent. Ten diepste ben je onvoorwaardelijk …

Verschuilen

Verscholen achter:
“Dat komt door mijn oude pijn”

Verscholen achter:
“Dat komt door mijn angst”

Verscholen achter:
“Daar moet ik nog aan werken”

Verscholen achter:
“Dat wil ik nog eens doen”

Zo wordt de identificatie met de oude pijn, de angst, met waar je nog aan moet werken, met willen, sterker en sterker. Identificatie betekent nog meer pijn en nog meer angst. Identificatie met de toekomst en willen geeft nog meer onzekerheid, het gevoel van: “Ik moet nog zoveel doen”.

‘Werken aan je oude pijn’ zal je niet helpen. ‘Werken aan je angst’, zal je niet helpen. Pijn heeft met het verleden te maken en angst met de toekomst. Het verleden kun je niet veranderen en de toekomst ken je niet.

Pijn ontstaat door het verhaal dat je jezelf vertelt over de situaties uit het verleden. “Mijn vader heeft me nooit geloofd”, “Mijn vader heeft nooit van me gehouden”, “Mijn relatie was een mislukking”, “Ik had nooit kinderen moeten krijgen”, en zo gaat het maar door: de verhalen in je hoofd.

Angst ontstaat door het verhaal dat je jezelf vertelt over de toekomst. “Ik moet het nu anders doen, anders gaat het fout”, “Vanaf nu zal alles beter gaan”, “Nu ga ik alles anders aanpakken”, “Nu ga ik voortaan alles opruimen”, en zo gaat het maar door: de verhalen in je hoofd.

Het verleden veroorzaakt geen pijn. De verhalen die je in je onschuld gelooft, veroorzaken de pijn. De pijn kun je onderdrukken, je kunt je afsluiten voor je gevoelens, je kunt je gevoelens onderdrukken. En zodra er een aanleiding is, je partner, je kind, je vader, je buurman, wordt die oude pijn naar buiten geprojecteerd en ga je tekeer. Dat verleden projecteer je naar de toekomst en geeft angst. Angst voor wat er zou kunnen gebeuren. Je verzamelt geld, omdat je bang bent te weinig te hebben. Je verzamelt relaties, om je zekerheid te geven. Je verzamelt spullen, omdat je maar nooit kunt weten waar je het voor nodig hebt.

Zo komen de pijn en de angst naar buiten. En als dat gebeurt, wees dan blij. Elke keer dat het gebeurt is een kans om ze beide liefdevol in je armen te nemen en ernaar te kijken. Elke keer heb je de kans om de pijn en de angst in de ruimte te ontvangen die jij bent.

Die ruimte die jij bent, is zo helder dat pijn en angst vanzelf in die helderheid oplossen. Jij hoeft er niet aan te werken. Het gebeurt, zomaar. Er is wel een klein dingetje dat je misschien “zelf doet”: ruimte zijn. Hoe kun je ruimte zijn? Hoe ziet dat eruit?

Niet meer weggekropen
en met tranen in je ogen

Bibberend en stotterend
gillend en kronkelend

Sla je je armen om je heen
en zingt een lief klein liedje

“Wat de toekomst brengen moge
mij geleidt mijn eigen hand
moedig sla ik dus de ogen
naar het onbekende land …”

Omdraaien

Je draait je om en loopt weg van mij, de ander.
Wie blijft er dan over?
Een andere ander, een andere mij, steeds weer  en weer en weer.
Als je je van alle anderen hebt afgekeerd,
je je steeds weer omgedraaid hebt als zij je aankeken,
je steeds weer de stem in jouw hoofd over de ander gelooft
Als je je van de wereld hebt afgekeerd
Je de wereld de rug hebt toegekeerd
Wie blijft er dan over?
Jij

Dan raakt Genade je  aan
En jij vlucht naar de andere kant
En daar is Zij
steeds weer en weer en weer

Dan, moe-gedraaid en moe-gevlucht,
Keer jij je naar Jou
En val je in de diepte
Waaraan geen einde is

“Val maar lief klein mensenkind
Val in de diepste diepten
Val eindelijk in waar je zo voor vluchtte
Val eindelijk
in
Jou…”

Luisteren

Als jij wat aan me vraagt
en ik zoek stil de woorden
die komen als ik antwoord,
Wil jij dan werkelijk weten
wat de woorden zijn in mij?

Of is de vraag bedoeld
om zelf te gaan vertellen
wat al jouw woorden zijn,
zodat ik weer stil ga luisteren
wat de woorden zijn in jou

Jij helpt me echt het meeste
als jij de stilte bent, het niet-wetende, de ruimte,
het niet-sprekende, het aandachtige, het ontvangende

En als ik dan weer stil ben
ben ik voor jou de stilte
de ruimte
de aandacht
totdat …

Voorbij en terug

Voorbij verkrachting van de grenzen
Voorbij de valse hoop

Voorbij een ander’s leven leiden
Voorbij de valse macht

Terug de zachte aarde
het gras, de bloem, de boom

Terug de held’re hemel
de ster, de maan, de zon

Terug het pad in stilte,
in vreugde, waarheid, vrede

Terug weer de verbondenheid
Terug het pad in Mij …

Reactie

Als ik niet reageer zoals jij wilt en jij bent dan geraakt, wat is er dan eigenlijk aan de hand?

Kan ik weten hoe jij wilt dat ik reageer? En als je mij dat dan verteld hebt, heb je me dan ook verteld op welke momenten en in welke situaties jij dat wilt? En heb je me dan ook verteld wat de uitzonderingen zijn? En weet je zeker dat ik alles goed gehoord heb? En weet je zeker dat dat dan past bij wat ik voel? Redelijk hopeloos: van een ander alleen een bepaalde reactie willen om niet geraakt te worden.

Als jij niet reageert zoals ik wil en ik ben dan geraakt, wat is er dan eigenlijk aan de hand?

Dan heb je iets in mij geraakt dat aan het licht wil komen: een oud verdriet, een angst, een boosheid, een pijn. En dat is het cadeau waar ik mee verder kan. In plaats van jou te zeggen dat je het anders moet doen, ga ik naar binnen. Ik kijk ernaar, ik onderzoek het, net zolang tot ik de waarheid naar boven voel komen in mij. De waarheid over de oude pijn, het verdriet, de angst, de boosheid.De waarheid, dat wat ik dacht dat er ooit gebeurde, mijn verhalen zijn over wat er gebeurde. “Er waren geen vriendjes en vriendinnetjes op mijn verjaardag”, was het feit. Mijn verhaal was: “Niemand houdt van me; ik ben altijd alleen; ik moet alles altijd alleen doen; waarom is er nou nooit iemand die voor mij zorgt; iedereen heeft vriendjes en vriendinnetjes die komen en ik niet; etc., etc.” Die verhalen doen zeer. En geen verhaal is waar, al geloofde ik nog zo dat het wel zo was. Het opruimen van die verhalen, de laatste verhalen, kon omdat jij mij raakte.

Zo gebruik ik jou voor mij. Ik gebruik jou voor de bevrijding; de bevrijding van alle duisternis. De duisternis kan niet leven als het aan het licht wordt blootgesteld. Duisternis betekent pijn in mij en ik gebruik alles en iedereen voor het Licht. Het Licht van liefde, waarheid, mededogen, helderheid, directheid. Steeds weer en weer en weer.

En zo vraag ik aan jou: reageer zoals je reageert. Houd alsjeblieft geen rekening met mij; houd rekening met Jou. En als ik iets nodig heb, dan zal ik het zeggen. Maar reageer, in Vredesnaam, zoals je reageert.

Zodat ik voor mij kan zorgen: zorgzaam, met respect, liefdevol, stil, aandachtig, eindeloos …

Heerlijk

Zo heerlijk dat de wind er is.
en alle spinnenwebben wegwaait.
Zo heerlijk dat de aarde er is.
en alles ontvangt wat gegeven wordt.
Zo heerlijk dat de regen er is.
en alle tranen opneemt.
Zo heerlijk dat de boom er is.
en de verhalen hoort, en vraagt en vraagt en vraagt
Zo heerlijk dat het gras er is
Dat steunt en steunt en steunt
Zo heerlijk dat het dier er is
Dat aandacht geeft, steeds weer en weer en weer
Zo heerlijk dat I Am er is
Dat liefheeft, liefheeft, liefheeft
Zo heerlijk dat de lucht er is
en mij de adem geeft
Zo heerlijk dat de ster er is
en mij steeds weer laat zien
dat die oneindigheid
is wat
ik ben ….

… en groeien

Als geven bij je binnenkomt
en je geeft uit je hart, uit de oneindigheid,
dan ga je merken
dat geven hetzelfde is als ontvangen
dat hoef je niet te leren
daar ben je van gemaakt

geven doet geven
geven is ontvangen
ontvangen doet ontvangen
ontvangen is geven

Als in je hart
de bloem van geven groeit
en je geeft de bloem aandacht
dan groeit de bloem
en dan gaan duizend bloemen bloeien
dat gaat vanzelf

Duizend bloemen van geven,
duizend bloemen van ontvangen,
bloeien in je hart
groeien in je hart
zijn je hart …

… en geven

…
en wil jij dan, steeds weer en weer en weer,
vanuit de diepe stilte
me vragen:
Wil je hulp?

…
en wil jij dan, steeds  weer en weer en weer,
vanuit een vol vertrouwen
me zeggen:
Ik ben je steeds nabij.

…
en wil jij dan steeds weer en weer en weer
in mededogen en in liefde
mijn handen pakken
mijn ogen vinden
mijn haren strelen

…
en wil je dit dan aan me geven
steeds weer en weer en weer
vanuit het grenzenloze
wat geven werkelijk is … ?

Vragen

Hoe kan ik aan jou vragen
als ik niet weet wat vragen is

Hoe kan jij aan mij geven
als ik niet weet te vragen

Jij vraagt het me te zeggen
en ik weet niet hoe het moet

Wil jij voor mij de stilte zijn
wil jij voor mij de ruimte zijn
wil jij voor mij de liefde zijn
wil jij voor mij vertrouwen zijn

zodat de vragen die ik heb
en die ik niet durf uiten
misschien de woorden krijgen
die klinken in jouw hart?

zodat …
ach laat ook maar …
ik denk zo langzaamaan …
dat ik weet hoe het moet …