Eik

stukje van Sandra Heerma van Voss in het tijdschrift: Yoga

‘Huilen doe je niet op je werk, dat doe je thuis maar’. Dat was het credo van mijn eerste cheffin. Ik nam haar woorden ter harte, want ik vond haar stoer en sterk. Ik wilde iemand iemand worden die handelt, dingen oplost, leiding geeft. En zo iemand huilt niet, of laat dat ik elk geval niet zien.

Mijn transformatie slaagde; de cheffin was tevreden. Ik huilde huilde niet. Niet op het werk, en na verloop van tijd ook niet meer thuis. Mensen werden ziek, mijn hart werd gebroken, maar ik huilde niet.

Langzaam ontkleurde mijn wereld. Ik werkte veel en efficient, maar ik zag, hoorde, rook, proefde en voelde steeds minder.

Tegenover het huis van mijn ouders staat een grote eik, waar ik als kind na school graag in klom. In een hoog hutje van bladeren verwerkte ik de belevenissen van de dag. Op een dag kom ik daar onverwacht voor een dichte deur te staan, en ik loop naar de boom. Hij is al die jaren hetzelfde gebleven. Takken als sterke armen . Blaadjes die met licht geruis de lente vieren.

Ik kijk omhoog naar de schoonheid en kwetsbaarheid van het weelderige groen en ik breek. Deze boom is er altijd voor mij geweest, waarom heb ik hem zolang niet zien staan? Ik vlij me neer bij zijn wortels en laat mijn tranen komen. Ze wassen me schoon. De wereld krijgt weer kleur.

Verschuilen

Verscholen achter:
“Dat komt door mijn oude pijn”

Verscholen achter:
“Dat komt door mijn angst”

Verscholen achter:
“Daar moet ik nog aan werken”

Verscholen achter:
“Dat wil ik nog eens doen”

Zo wordt de identificatie met de oude pijn, de angst, met waar je nog aan moet werken, met willen, sterker en sterker. Identificatie betekent nog meer pijn en nog meer angst. Identificatie met de toekomst en willen geeft nog meer onzekerheid, het gevoel van: “Ik moet nog zoveel doen”.

‘Werken aan je oude pijn’ zal je niet helpen. ‘Werken aan je angst’, zal je niet helpen. Pijn heeft met het verleden te maken en angst met de toekomst. Het verleden kun je niet veranderen en de toekomst ken je niet.

Pijn ontstaat door het verhaal dat je jezelf vertelt over de situaties uit het verleden. “Mijn vader heeft me nooit geloofd”, “Mijn vader heeft nooit van me gehouden”, “Mijn relatie was een mislukking”, “Ik had nooit kinderen moeten krijgen”, en zo gaat het maar door: de verhalen in je hoofd.

Angst ontstaat door het verhaal dat je jezelf vertelt over de toekomst. “Ik moet het nu anders doen, anders gaat het fout”, “Vanaf nu zal alles beter gaan”, “Nu ga ik alles anders aanpakken”, “Nu ga ik voortaan alles opruimen”, en zo gaat het maar door: de verhalen in je hoofd.

Het verleden veroorzaakt geen pijn. De verhalen die je in je onschuld gelooft, veroorzaken de pijn. De pijn kun je onderdrukken, je kunt je afsluiten voor je gevoelens, je kunt je gevoelens onderdrukken. En zodra er een aanleiding is, je partner, je kind, je vader, je buurman, wordt die oude pijn naar buiten geprojecteerd en ga je tekeer. Dat verleden projecteer je naar de toekomst en geeft angst. Angst voor wat er zou kunnen gebeuren. Je verzamelt geld, omdat je bang bent te weinig te hebben. Je verzamelt relaties, om je zekerheid te geven. Je verzamelt spullen, omdat je maar nooit kunt weten waar je het voor nodig hebt.

Zo komen de pijn en de angst naar buiten. En als dat gebeurt, wees dan blij. Elke keer dat het gebeurt is een kans om ze beide liefdevol in je armen te nemen en ernaar te kijken. Elke keer heb je de kans om de pijn en de angst in de ruimte te ontvangen die jij bent.

Die ruimte die jij bent, is zo helder dat pijn en angst vanzelf in die helderheid oplossen. Jij hoeft er niet aan te werken. Het gebeurt, zomaar. Er is wel een klein dingetje dat je misschien “zelf doet”: ruimte zijn. Hoe kun je ruimte zijn? Hoe ziet dat eruit?

Niet meer weggekropen
en met tranen in je ogen

Bibberend en stotterend
gillend en kronkelend

Sla je je armen om je heen
en zingt een lief klein liedje

“Wat de toekomst brengen moge
mij geleidt mijn eigen hand
moedig sla ik dus de ogen
naar het onbekende land …”

Projectie

Wat gezien wordt
gehoord wordt
gevoeld wordt
geproefd wordt
geroken wordt

is wat wij denken
dat er gezien, gehoord, gevoeld, geproefd, geroken wordt.

Onze perceptie, herinnering, emotie en associatie
maken dat we geloven dat wat we zien, horen, voelen, proeven, ruiken,
echt is

Niets van wat we ervaren, waarnemen
is wat het is

Alles wat we waarnemen, ervaren,
is wat we denken dat het is

Vanuit onze herinnering,
wat aan ons verteld is
bouwen we de beelden op
de woorden
voor wat we denken dat het is

Dat heet projectie.
Als de projector, onze geest, helder is, zonder verhalen over wat iets is,
zien we de wereld als een kind:
onschuldig
onverwacht
helder

zonder gedachten
zonder verhalen
zonder oordelen
is de wereld:
woordenloos …

… en groeien

Als geven bij je binnenkomt
en je geeft uit je hart, uit de oneindigheid,
dan ga je merken
dat geven hetzelfde is als ontvangen
dat hoef je niet te leren
daar ben je van gemaakt

geven doet geven
geven is ontvangen
ontvangen doet ontvangen
ontvangen is geven

Als in je hart
de bloem van geven groeit
en je geeft de bloem aandacht
dan groeit de bloem
en dan gaan duizend bloemen bloeien
dat gaat vanzelf

Duizend bloemen van geven,
duizend bloemen van ontvangen,
bloeien in je hart
groeien in je hart
zijn je hart …

Zonder

Zonder gebruik te maken van je
gedachten, herinneringen, emoties, associaties en percepties:
ben je een man, vrouw of geen van beide?
ben je geboren, niet geboren of geen van beide?
ben je moeder, vader of geen van beide?
ben je zoon, dochter of geen van beide?

Zonder gebruik te maken van je
gedachten, herinneringen, emoties, associaties en percepties:
wat betekent man of vrouw eigenlijk?
wat betekent geboren of niet geboren eigenlijk?
wat betekent moeder of vader eigenlijk?
wat betekent zoon of dochter eigenlijk?

Zonder gebruik te maken van je
gedachten, herinneringen, emoties, associaties en percepties:
ben je boos, niet boos of geen van beide?
ben je verdrietig of niet verdrietig of geen van beide?
ben je angstig, niet angstig of geen van beide?
ben je gelukkig, niet gelukkig of geen van beide?

Kun je zonder gebruik te maken van je
gedachten, herinneringen, emoties, associaties en percepties
een gevoel een woord geven?

Zonder een woord voor het gevoel
voel je een sensatie in het lichaam
Laat die sensatie doen wat het moet doen
En bemoei je er niet mee
Zo kan het teruggaan naar
waar het vandaan kwam …

Gesprek met God

‘Ik geloof in God’

‘Ja, en …?’

‘Hoezo en …?’

‘Wat betekent dat: Ik geloof in God?’

‘Dat ik sta voor wat God ons heeft verteld.’

‘En wat heeft God ons verteld?’

‘Dat we niet mogen stelen, doden, echtbreken; al die dingen’

‘En is dat in overeenstemming met wat je zelf van binnen voelt?’

‘Ja.’

‘Is er iets bij dat niet in overeenstemming is met wat jij voelt?’

‘…, nee eigenlijk niet .’ Behalve dan wat ik moeilijk te begrijpen vind.’

‘Wat bevoorbeeld?’

‘Heb uw vijanden lief.’

‘Ja, dat is moeilijk te begrijpen. Hoe zie jij het?’

‘Dat ik alles wat zij doen moet goedvinden.’

‘Geloof je dat het dat betekent?’

‘Iets anders kan ik er niet van maken.’

‘Vind je alles wat God doet goed?’

‘Ja…, of eigenlijk: nee.’

‘Wat vind je niet goed?’

‘Dat er honger is, en dood, en angst, en moord.’

‘En toch geloof je in God.’

‘Ja.’

‘Wat vind je wel goed?’

‘Dat er liefde is, en de natuur, en respect; die dingen.’

‘Zou er liefde zijn als je haat niet kende?’

‘… nee; als het één er is, is het ander er ook.’

‘Zou er “vriend” zijn als er geen “vijand” was?’

‘… nee …’

‘Zou er “goed” zijn als er geen “slecht” was?’

‘… nee …’

‘Zou “jij” er zijn als er geen “ik” was?’

‘… nee, dat kan niet.’

‘Zou “ik” er zijn als “jij” er niet was?’

‘ … nee …’

‘Wie denk je dat jij bent?’

“Ik weet het niet zo goed meer. Wie ben jij eigenlijk?’

‘Ik ben God, net als jij.’

Als we

Als we
zouden doen
wat we voelen

Als we
zouden doen
zonder denken

Als we
gedachten niet
zouden geloven

Zouden we
doen wat we
voelen
intuitief
vanzelf
moeiteloos
wonderlijk
wonderbaarlijk
vanzelfsprekend
vanzelf ….

Reclame

Voor boerenkool wordt
geen reclame gemaakt

Voor wortelen wordt
geen reclame gemaakt

Voor zoveel wordt
geen reclame gemaakt

Voor wat gewoon is, goed is
wordt geen reclame gemaakt

“Goede wijn behoeft geen krans”

Misschien wordt er
alleen reclame gemaakt voor
wat ongewoon is en niet goed is

“Slechte wijn behoeft een krans”

De moeite waard
om eens bij stil te staan,
misschien

Te kijken
of we echt nodig hebben
wat de reclame ons vertelt

‘Minder’ laten komen
waar ‘Meer’ gewoonte was

Als zachtheid hardheid antwoord geeft
En liefde wenkt naar haat
Als ‘minder’ zacht verschijnt
waar ‘meer’ gewoonte was …

Verhalen

Vrede voor jou
begint als vrede in mij

Vrede in mij
begint vanzelf
als ik me realiseer
dat de verhalen
die ik geloof over jou
niet waar zijn

Als ik me realiseer
dat de verhalen over jou
de verhalen zijn over mij

Als ik me realiseer
dat elk verhaal
me afhoudt van mij
en me afhoudt van jou

Als alle verhalen verteld zijn
Alle verhalen terug gegaan zijn naar waar ze vandaan kwamen
Dan rest slechts dankbaarheid …

Vrede op aarde

Vrede
daalt zachtjes in je neer
met zachte witte vlokken
met koele regendruppels
met ieder zuchtje wind
met elke zonnestraal

Vrede
ben jij
voorbij al je verhalen
over vrede …

Vrede
is met je
in alle omstandigheden
bij alle mensen …

Vrede
op aarde
begint met jou
begint in jou
als God
die je was, bent en zult zijn …

Vrede
is in alle mensen
net zoals in jou …

Jij bent
Vrede
voor eeuwig
en eeuwig …