Ocean

There is an ocean of love, compassion and joy
deep down, in me
when I digg and peel and digg and peel

Beyond memories, thoughts, emotions, perceptions and associations
Beyond attachment, beliefs and convictions
Beyond everything I thought I knew

There is an ocean of love, compassion and joy
Receiving and dissolving
Who I thought I was …

Of

Geef je om iets te willen hebben van de ander, elke ander
of
Geef je om de vreugde van geven, zonder meer?

Geven om te willen hebben
Voelt koud, leeg, liefdeloos, doelloos, makkelijk.

Geven om te willen geven
voelt warm, vol, liefdevol, oneindig, vervullend, vreugdevol.

Je kunt jezelf de vraag stellen:
Geef ik om de vreugde van het geven ….????

En het antwoord voel je vanzelf naar boven komen
als jouw integere waarheid ….

Licht sprookje

Nu weet ik waarom de bladeren vallen in de herfst.

Het licht wordt schaarser en de bomen besluiten hun bladeren te laten vallen, zodat wij meer licht kunnen zien. En als het licht weer meer wordt in het voorjaar besluiten de bomen hun bladeren te laten groeien, zodat het licht voor ons zacht gefilterd wordt door tere groene blaadjes. Wat zit het toch prachtig in elkaar!

Het zou een rare boel worden als de bomen bladeren zouden krijgen in de herfst en dat hun bladeren vallen in het voorjaar.

Met bloemen is het anders. Bloemen bloeien het hele jaar door. Als je nu goed kijkt, bloeit er nog van alles: madeliefjes, paardebloemen, koolzaad, winterjasmijn. En ook de sneeuwklokjes zijn druk in de weer om ervoor te zorgen dat ze binnenkort weer gaan bloeien. Bloemen bloeien altijd.

Het licht dat schaarser wordt en de bomen die hun bladeren laten vallen, zorgen er zo voor dat bloemen bloeien gaan. En wij, wij kunnen het zien: verwonderd, vol tederheid en mededogen. Schaars licht, mee-werkende bomen en bloeiende bloemen zijn er allemaal voor ons. En we kunnen het zien.

Zacht vallen gouden bla’ren
op natte groene grond
Nu kan de winter komen
in al zijn helderheid

Natuur rust even uit
en rommelt zachtjes door
Niet echt in slaap, misschien
voor wie het nog kan zien

Verwonderd kijk je rond
en zie je zelf de schepping
van wat altijd te wachten ligt
in jouw oneindige scheppingsdrang …

Het Nieuws

De ganzen vliegen van oost naar west en van noord naar zuid.

De bomen, bijna kaal, laten hun laatste schitterendste kleuren zien.

Merels kibbelen om het territorium in de tuin.

Roodborstjes en winterkoninkjes schetteren naar elkaar.

In mij
de stilte van de herfst
de onrust van de volle maan
tranen van zoveel overvloed

Om mij
de wind die zacht mijn wangen streelt
de regen die mijn tranen wast

In mij en om mij
geen verschil
hetzelfde …

Verschuilen

Verscholen achter:
“Dat komt door mijn oude pijn”

Verscholen achter:
“Dat komt door mijn angst”

Verscholen achter:
“Daar moet ik nog aan werken”

Verscholen achter:
“Dat wil ik nog eens doen”

Zo wordt de identificatie met de oude pijn, de angst, met waar je nog aan moet werken, met willen, sterker en sterker. Identificatie betekent nog meer pijn en nog meer angst. Identificatie met de toekomst en willen geeft nog meer onzekerheid, het gevoel van: “Ik moet nog zoveel doen”.

‘Werken aan je oude pijn’ zal je niet helpen. ‘Werken aan je angst’, zal je niet helpen. Pijn heeft met het verleden te maken en angst met de toekomst. Het verleden kun je niet veranderen en de toekomst ken je niet.

Pijn ontstaat door het verhaal dat je jezelf vertelt over de situaties uit het verleden. “Mijn vader heeft me nooit geloofd”, “Mijn vader heeft nooit van me gehouden”, “Mijn relatie was een mislukking”, “Ik had nooit kinderen moeten krijgen”, en zo gaat het maar door: de verhalen in je hoofd.

Angst ontstaat door het verhaal dat je jezelf vertelt over de toekomst. “Ik moet het nu anders doen, anders gaat het fout”, “Vanaf nu zal alles beter gaan”, “Nu ga ik alles anders aanpakken”, “Nu ga ik voortaan alles opruimen”, en zo gaat het maar door: de verhalen in je hoofd.

Het verleden veroorzaakt geen pijn. De verhalen die je in je onschuld gelooft, veroorzaken de pijn. De pijn kun je onderdrukken, je kunt je afsluiten voor je gevoelens, je kunt je gevoelens onderdrukken. En zodra er een aanleiding is, je partner, je kind, je vader, je buurman, wordt die oude pijn naar buiten geprojecteerd en ga je tekeer. Dat verleden projecteer je naar de toekomst en geeft angst. Angst voor wat er zou kunnen gebeuren. Je verzamelt geld, omdat je bang bent te weinig te hebben. Je verzamelt relaties, om je zekerheid te geven. Je verzamelt spullen, omdat je maar nooit kunt weten waar je het voor nodig hebt.

Zo komen de pijn en de angst naar buiten. En als dat gebeurt, wees dan blij. Elke keer dat het gebeurt is een kans om ze beide liefdevol in je armen te nemen en ernaar te kijken. Elke keer heb je de kans om de pijn en de angst in de ruimte te ontvangen die jij bent.

Die ruimte die jij bent, is zo helder dat pijn en angst vanzelf in die helderheid oplossen. Jij hoeft er niet aan te werken. Het gebeurt, zomaar. Er is wel een klein dingetje dat je misschien “zelf doet”: ruimte zijn. Hoe kun je ruimte zijn? Hoe ziet dat eruit?

Niet meer weggekropen
en met tranen in je ogen

Bibberend en stotterend
gillend en kronkelend

Sla je je armen om je heen
en zingt een lief klein liedje

“Wat de toekomst brengen moge
mij geleidt mijn eigen hand
moedig sla ik dus de ogen
naar het onbekende land …”

Heerlijk

Zo heerlijk dat de wind er is.
en alle spinnenwebben wegwaait.
Zo heerlijk dat de aarde er is.
en alles ontvangt wat gegeven wordt.
Zo heerlijk dat de regen er is.
en alle tranen opneemt.
Zo heerlijk dat de boom er is.
en de verhalen hoort, en vraagt en vraagt en vraagt
Zo heerlijk dat het gras er is
Dat steunt en steunt en steunt
Zo heerlijk dat het dier er is
Dat aandacht geeft, steeds weer en weer en weer
Zo heerlijk dat I Am er is
Dat liefheeft, liefheeft, liefheeft
Zo heerlijk dat de lucht er is
en mij de adem geeft
Zo heerlijk dat de ster er is
en mij steeds weer laat zien
dat die oneindigheid
is wat
ik ben ….

Uitsterven

Als de mensheid zou uitsterven, zou dat voor het leven op aarde niet zoveel uitmaken. Het zou wellicht zelfs uitbundiger kunnen worden, een (nieuw) evenwicht kunnen vinden.

Veel -zo niet alle- mensen zijn de mening toegedaan dat de mensheid, aan de top van de voedselketen, de kroon op de schepping is….

Als het plankton zou uitsterven, zou dat voor het leven op aarde het einde betekenen. Het leven in de oceanen zou sterven, het klimaat zou drastisch veranderen.

Veel -zo niet alle- mensen- weten vaak niet eens van het bestaan van de basis van het bestaan: de allerkleinste wezentjes.

Er is geen kroon op de schepping. Er is geen kroon en er is geen schepping.

Als soorten komen en gaan, dan ligt het voor de hand dat de mens als soort, ook weer gaat. Wat een zegen dat diep te weten, wat een rust, wat een vrede.

Niets overleeft en niets sterft uit.

Komen en gaan zijn als de golven op het strand. Je kunt het komen “geboren” noemen en het gaan “uitsterven” noemen.

De golf, de tijdelijke vorm die water aanneemt, komt en gaat. Het water blijft. Nieuwe golven komen en gaan. Zo gaat het door. En aan het eind blijkt er alleen het water te zijn, stil, onaangetast, onschuldig, tijdloos.

De mensheid, een rimpeling aan de oppervlakte van Zijn,
komt en gaat …

Projectie

Wat gezien wordt
gehoord wordt
gevoeld wordt
geproefd wordt
geroken wordt

is wat wij denken
dat er gezien, gehoord, gevoeld, geproefd, geroken wordt.

Onze perceptie, herinnering, emotie en associatie
maken dat we geloven dat wat we zien, horen, voelen, proeven, ruiken,
echt is

Niets van wat we ervaren, waarnemen
is wat het is

Alles wat we waarnemen, ervaren,
is wat we denken dat het is

Vanuit onze herinnering,
wat aan ons verteld is
bouwen we de beelden op
de woorden
voor wat we denken dat het is

Dat heet projectie.
Als de projector, onze geest, helder is, zonder verhalen over wat iets is,
zien we de wereld als een kind:
onschuldig
onverwacht
helder

zonder gedachten
zonder verhalen
zonder oordelen
is de wereld:
woordenloos …

Nietsheid

http://www.youtube.com/watch?v=AgyGa_tgNu8&feature=channel

… that it is the nothingness, born out of trust, which the horses follow …

Nietsheid
altijd aanwezig
soms bedolven onder
oogverblindende ietsheid

Leegte
altijd aanwezig
soms bedolven onder
oorverdovende volheid

Geboren uit nietsheid en leegte
ga je je weg
over bergen en dalen
en vind je jou weer
waar je nooit wegging
in nietsheid en leegheid ….

… en groeien

Als geven bij je binnenkomt
en je geeft uit je hart, uit de oneindigheid,
dan ga je merken
dat geven hetzelfde is als ontvangen
dat hoef je niet te leren
daar ben je van gemaakt

geven doet geven
geven is ontvangen
ontvangen doet ontvangen
ontvangen is geven

Als in je hart
de bloem van geven groeit
en je geeft de bloem aandacht
dan groeit de bloem
en dan gaan duizend bloemen bloeien
dat gaat vanzelf

Duizend bloemen van geven,
duizend bloemen van ontvangen,
bloeien in je hart
groeien in je hart
zijn je hart …