Vorm

De vorm, gestorven,
en in de dood
zo prachtig mooi

Het leven teruggegaan
naar waar het ooit ontstond.

De dode vorm laat ons
zo wonderlijk zien

Dat leven is wat al beweegt
en dat Wij dat dan zijn …

Rups

Als aan het einde van het leven
de rups onzichtbaar wordt
en draden spinnend stopt
met voortbewegen

Als rups als voertuig
van het rupsenleven
niet meer voldoet
aan rupseneisen

Dan rust de rups
en wacht op wat er komt;
verlangt naar niets
en wiegt heel zachtjes in de wind

Na wind en regen, vorst en sneeuw
kust zon weer wakker
wat lag te slapen
in armen van bewustzijn

De cocon spat open en
Bewustzijn in de vorm van vlinder
pompt haar vleugels op
en laat zich drogen

Dan vliegt ze weg
om nooit te weten
dat ei en rups
haar vlinder lieten zijn

Waar was jij voordat je werd geboren?
Waar ben jij als je sterft?

Het leven stroomt door dat
wat lichaam heet en geest;
wat onpersoonlijk is
en voertuig van Bewustzijn.

Zo heeft het lichaam leven nodig
en ben jij
als je er goed naar kijkt
niet dat wat komt en gaat

Jij bent wat blijft:
zonder vorm
zonder einde
zonder begin
zonder zijn
zonder niet-zijn
zonder woorden
zonder gedachten
zonder gevoelens

Wat een onbeschrijfelijke vrede … 

Liefde en seks

Wie heeft jou ooit verteld
dat liefde iets met seks te maken heeft?

Wie heeft jou ooit verteld
dat liefde iets met trouw te maken heeft?

Wie heeft je ooit verteld
dat liefde iets met vorm te maken heeft?

Ik ga je nu vertellen
dat dat onwaarheid is,
dat het de sprookjes zijn
die mensen ooit vertelden.

De liefde die je zocht
is buiten niet te vinden
De liefde die je zoekt
daar ben je van gemaakt

Dat is een heel nieuw sprookje
dat waarheid is, wellicht.
Dat kun je niet geloven
Dat kun je alleen zijn …

Dwalen

Stilte dwalend over velden
zwijgt koeien en vogels

Avond, in violet gehuld,
strooit voorzichtig sterren uit

Donker maakt stilte makkelijk
en opent hartedeuren

In die stille, donkere avond
verdwaal ik in Mij …

Gamen

Als je de bloemen niet meer ziet bloeien
de wind niet meer hoort ruisen
de bomen niet meer hoort fluist’ren
de zon niet meer voelt schijnen

Als je de zee niet meer hoort bulderen
het gras niet meer hoort groeien
de regen niet meer voelt vallen
de aarde niet meer voelt dragen

Als je het zand niet meer voelt stuiven
de hei niet meer kunt ruiken
de vogel niet meer hoort zingen
de ree niet meer ziet gaan

Dan valt de klamme eenzaamheid
op jouw bewegende handen
wanneer het spel eens stopt
of moeheid aan je trekt

Dan is het spel gespeeld
waarvan je dacht dat ‘t echt was

En in ‘t verglijden naar
de slaap die dromen tovert
raak je heel even aan
wat altijd is, voor jou …

Alleenheid

De wind begint te praten
en zon zendt zacht haar groet
De blâren fluist’ren ritselend
en bijen zoemen luid

Het zand zakt onder zolen
en mieren kruipen op 
Vlinders fladd’ren vrolijk
en vogels zingen luid 

Ik soes terwijl ik loop
en drink dit alles in
Ik koester mijn alleenheid
die al-eenheid blijkt te zijn …

Monument

De stenen die de zee
voor mij heeft neergelegd
Vormen vanzelf de vormen
Die nodig zijn, voor nu

Totdat de zee weer neemt
wat nooit van iemand was.
Zoals we zelf ooit gaan
naar waar we nooit bestonden

Dag lieve kleine Sam,
dag kleine donderstraal
Je kwam als windgeruis
en ging als golvenschuim

De zee neemt al jouw vormen
mee naar haar diepste diepten,
zoals je mij steeds meeneemt
naar waar geen diepte is …

Klim

 

In de dauwstille morgen klommen we omhoog
Struikgewas, plagende vlinders,
verscholen paadjes, watervallen,
ravijnen, vallende rotsen,
Hoger gaan we, steeds hoger,
naar de rand
En als we daar dan zijn,
de zon op ons gezicht,
mos onder onze voeten
een enorm vergezicht,
weten we dat we terugkeren
weten we dat het de klim waard was
weten we dat we nooit zijn weggeweest

Vlinders

 

Dierbaarheid van zachte vlinders
Pas ontwaakt in kwetsbaarheid

Ruisen teder door de ruimte
Op hun weg naar niemandsland

Zoevend door de zee van vrijheid
Naar de plek die op hen wacht

Landen daar in stille ijlheid
In het diep gewonde hart

Troostend werken zij hun leven
Aan de wond die er nooit was

Keren terug naar verre verten
Met een stukje van ons hart …